اگه به فرض محال راجع به چیز چرندی بنویسم احتمالاً همون چیزی میشه که میخوان تا انجام بدم، چون بقیه میمیرن تا بفهمن به چی فکر می کنم و یا یه چیز سیاسی بنوسیم تا کمی تخلیه فکری بشن، اگه به فرض محال راجع به موسوی و احمدی نژاد بگم احتمالاً شلوارتونو کثیف میکنین چون اینجا سرور به دولت وابسته ی بلاگفاست، خوب اون دوتا رقیب بودن با هم؟ نه، احمق و دهاتی بودن. اما من دنبال بالا رفتن بازدید و کامنت و اینا نیستم، با سیاست و دولت هم کاری ندارم، سفت و مصمم هدفم رو دنبال می کنم، نرم و سریع از کنار مشکلات رد میشم و نگاهشون می کنم، شاید یه وقت فکر کنی مُردم، اما دارم نگاهت می کنم، وقتی بیدار بشم چیزایی از درونم بیرون میان که نمی تونم جلوشونو بگیرم، گردن شکارمو گاز میگیرم و غرررش میکنم، خیلی باحاله! قسمت تاریک وجودم داره اون یه ذره روشنایی درونم رو به جهنم میکشه.
تصویرم تو آینه آروم بهم میگه بیا جلو تر ...

دیگه چیزی ندارم که بگم، همه چیز کسل کنندس ...